ناسا سال نو را در اعماق فضا جشن می گیرد

کاوشگر ناسا در روز سال نو میلادی به دورترین فاصله کهکشانی تاریخ بشر می رسد.

ناسا سال نو را در اعماق فضا جشن می گیرد

به گزارش خبرنگاران و به نقل از انگجت، در حالی که بسیاری از کشورهای دنیا در حال آماده شدن برای جشن سال نو میلادی و ورود به سال 2019 بر روی زمین هستند، فضاپیمای نیوهورایزنز(New Horizons) ناسا توپ سال 2019 را با شیرجه(پرواز در فاصله نزدیک) به یک شی بسیار دور در منظومه شمسی در خواهد نمود.

کاوشگر نیوهورایزنز یا افق های روشن ناسا در حال نزدیک شدن به یک جرم کیهانی در کمربند کویپر موسوم به اولتیما تیول(Ultima Thule) است که دورترین فاصله ای است که بشر به آن رسیده است.

نیوهورایزنز در سال 2015 بهترین نما را از پلوتو به ارمغان آورد و از آن موقع، رهسپار کمربند کویپر(Kuiper Belt) و یک جرم کیهانی در آن موسوم به اولتیما تیول(Ultima Thule) شد.

حالا در روز اول ژانویه 2019 به این جرم خواهد رسید و می تواند تصاویر و اطلاعات دقیقی را به دورترین اکتشاف تاریخ اضافه کند.

اگر همه چیز به خوبی پیش رود، نیوهورایزنز به فاصله 2200 مایلی اولتیما تیول خواهد رسید.

اولیتما تیول یک شیء کوچک با حدود 19 مایل عرض و فاصله بیش از 4 میلیارد مایلی با زمین است.

محققان امیدوارند که اولتیما بتواند سرنخ هایی را درباره اینکه چگونه تشکیل سیاره های کوتوله مانند پلوتو ارائه دهد و بینشی از اینکه منظومه شمسی میلیاردها سال پیش به چه شکل بوده است، فراهم کند.

از آنجا که اولتیما خیلی از خورشید دور است، بسیار سرد است و دمایی در حدود 35 درجه کلوین یعنی 35 درجه بیش از صفر مطلق دارد، در حالی که در چنین دمای پایینی، به احتمال زیاد اولتیما در طول زمان تغییر چندانی ننموده است.

آلن استرن سرپرست پروژه نیوهورایزنز در یک پست وبلاگی نوشت: به دلیل جایی که اولتیما در آن شکل گرفته و این واقعیت که به اندازه کافی بزرگ نیست تا دارای یک موتور زمین شناسی مانند پلوتو و سیارات بزرگتر باشد، ما انتظار داریم که اولتیما بهترین نمونه برای شناسایی نحوه تشکیل سیاره ای باشد که تا به حال کاوش شده است.

وی اضافه کرد: از آنجا که اولتیما خیلی دور و کوچک است، شیرجه نیوهورایزنز به مدار این جرم بسیار چالش برانگیز است و اصلا تعیین نیست که با رسیدن به آن، چه چیزی منتظرمان باشد. هیچ کس نمی داند اولتیما برای ما چه چیزی را آشکار خواهد نمود.

وی ادامه داد: هیجان انگیزترین چیز برای من این است که این یک اکتشاف خالص و علم بنیادی است.

وی به رسانه ها گفته که کسی نیست که پیش بینی کند چه چیزی ممکن است کشف گردد و تنها پیش بینی که من از اکتشاف پلوتو انجام دادم، این بود که ما چیز شگفت انگیزی را کشف خواهیم کرد. من فکر می کنم این که ما نمی دانیم چه می خواهیم ببینیم، جالب است.

نیوهورایزنز نخستین تصویر خود از اولتیما را در ماه اوت شکار کرد و تصاویری که در طول شیرجه خود از آن جمع آوری خواهد نمود، اولین نگاه نزدیک به یک شیء در کمربند کویپر را برای دانشمندان به ارمغان خواهد آورد.

نزدیکترین فاصله نیوهورایزنز به اولتیما در ساعت 9 صبح به وقت ایران رقم می خورد و این فضاپیما ساعاتی پس از شیرجه، آغاز به ارسال اطلاعات خواهد نمود.

ارسال این اطلاعات حدود شش ساعت طول می کشد تا به زمین برسد و استرن می گوید تیم تحقیقاتی انتظار دارد اولین تصویر اولتیما در روز دوم ژانویه برای انتشار آماده گردد.

وی نوشت: شیرجه به اولتیما تیول سریع و چالش برانگیز خواهد بود و منجر به فراوری دانش جدید می گردد.

وی اضافه کرد: همچنین تبدیل به دورترین اکتشاف تاریخ تاکنون خواهد شد.

فضاپیمای نیوهورایزنز که در محافل علمی ایران افق های نو نیز نامیده می گردد، فضاپیمای رباتیکِ ناسا و بخشی از برنامه های فضایی مرزهای نو است که در 19 فوریه 2006 میلادی به سوی کمربند کویپر حرکت کرد.

این کاوشگر فضایی که آن را کاوشگر بین سیاره ای یا سیاره پیما هم خوانده اند، نخستین فضاپیمایی است که به سوی پلوتو پرواز کرد و به مطالعه درباره این سیاره کوتوله و پنج قمر تاکنون شناخته شده آن، به ویژه قمر شارون پرداخت.

قمرهای دیگرِ شناخته شده پلوتو عبارتند از نیکس، هیدرا و همچنین پی4 و پی5 که اکنون به نام های سربروس و استوکس نام گذاری شده اند.

آزمایشگاه فیزیک عملی دانشگاه جانز هاپکینز در این پروژه با موسسه تحقیقات جنوب غربی که پیمان کار اصلی این پروژه است به وسیله تیم ویژه ای به رهبری آلن استرن همکاری دارد. افق های نو نتیجه سال ها کار و کوشش بر روی پروژه های مختلفی است که از دهه 1990 در جریان بوده است.

افق های نو ویژگی های سیاره شناختی پلوتو و قمرهای آن را آنالیز و داده برداری نموده و یافته های خود را به تدریج و در خلال کارهای دیگر خود به زمین گزارش کرد. سفر طولانی این کاوشگر فضایی با رسیدن به پلوتو سرانجام نیافت و طبق برنامه ریزی های ازپیش انجام گرفته، پس از گذر از کنار پلوتو به سراغ کمربند کویپر رفت تا دست کم با یکی از اجرام این کمربند دیدار کند.

این کاوشگر بالاخره در 14 ژوئیه 2015 (23 تیرماه 1394 خورشیدی) از کنار پلوتو گذشت و به سوی کمربند کویپر رهسپار شد.

کمربند کویپر نخستین بار توسط جرارد کویپر اخترشناس هلندی تبار عنوان شد. وی بر پایه مدار برخی از دنباله دارهای شناخته شده و وجود اجرامی مانند سیاره کوتوله پلوتون باور داشت که کمربندی از اجرام دنباله دارمانند در ورای مدار نپتون وجود دارند. 20 سال پس از مرگ او، نخستین جرم کمربند کویپر در فاصله 42 واحد نجومی از خورشید شناخته شد. این جرم به قطر 240 کیلومتر با نام 1992QB1 نام گذاری شد.

از آن موقع تاکنون بیش از 800 جرم دیگر در کمربند کویپر یافته شده است و گمان می رود حداقل 35000 دنیا یخ زده با قطری بیش از 100 کیلومتر در این منطقه وجود داشته باشند و شاید ده ها بار بیش از این، اجرام کوچک تری در کمربند کویپر پنهان از دید ما باشند.

کل جرم موجود در کمربند کویپر باید چند صد برابر جرم موجود در کمربند سیارک هایی که در میان مدار مریخ و مشتری است، باشد.

از جمله اجسامی که در این کمربند هستند، می توان اریس و پلوتون را نام برد.

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "ناسا سال نو را در اعماق فضا جشن می گیرد" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "ناسا سال نو را در اعماق فضا جشن می گیرد"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید