وقتی کودک مان خیلی گریه میکند چکار کنیم؟

گریه در بچه ها به طور معمول در سنین بالاتر کاهش میابد و میتوانند به خوبی بر احساساتشان تسلط پیدا کنند، اما برخی بچه ها حتی وقتی بزرگ تر می شوند هم همچنان اشک شان به راحتی سرازیر میشود و گاهی بدون هیچ دلیل واضحی، یعنی درست موقعی که انتظار نمی رود، گریه میکنند، در ادامه درباره گریه کردن بچه ها و رفتار مناسب با آن بیشتر میگوییم.

وقتی کودک مان خیلی گریه میکند چکار کنیم؟

به گفته شِریل رُد (Cheryl Rode)، روان شناس بالینی کودک، گریه کردن رفتار طبیعی و سالمی است که زیربنای زیستی و اجتماعی دارد. این واکنش می تواند موجب تخلیه استرس و انرژی احساسی شود؛ همچنین نوعی ابزار ارتباطی جهت اشتراک گذاری عواطف یا احساس تسلی است. وی گریه کردن را در اغلب موارد واکنشی نسبت به احساسات شدید می داند و در ادامه می گوید: سازوکارهایی که موجب شروع گریه می شوند، به سیستم لیمبیک مرتبط اند، یعنی همان قسمتی از مغز که وظیفه کنترل عواطف را برعهده دارد. کودکی دوران یادگیری کنترل و تنظیم احساسات است.

بچه هاِ سنین دبستان درخصوص توانایی تنظیم احساسات شان خیلی متفاوت اند. گاهی نوجوانان نیز به دلیل تغییرات هورمونیِ دوران بلوغ ممکن است با حملات گریه روبرو شوند. گریه زیادِ برخی بچه ها از روی حساسیت ها یا احساس همدلی بیشترشان است. برخی دیگر از بچه ها به دلیل اینکه احساسات مختلف را شدیدتر تجربه می نمایند یا چون نمی توانند احساسات شان را کنترل نمایند، مدام به گریه می افتند. همچنین باید توجه داشت که دلیل گریه های شدید برخی بچه ها به افسردگی و اضطراب برمی شود.

تشخیص علت گریه بچه ها هم به نفع خودشان و هم والدین شان خواهد بود. به گفته تیم اِلمور، نویسنده کتاب نسل iY، اسرار برقراری ارتباط با نوجوانان و جوانان امروز در عصر دیجیتال، دلایل اصلی گریه های بچه ها عبارت اند از ناامیدی، ترس، خودخواهی و احساس بی کفایتی.

اما حتما می پرسید که با گریه های غیرمنتظره کودک مان چه باید بکنیم؟ قطعا راه چارهش این نیست که کودک تان را به کل از گریه کردن نهی کنید، چراکه خودداری از تخلیه احساسات می تواند با عوارض جسمی و روحی همراه باشد. درعوض به کودک تان بیاموزید که چه زمانی می تواند زیر گریه بزند و چه زمانی بهتر است بر احساساتش غلبه کند.

در ادامه، قصد داریم راهکارهای کمک به کودکی را معرفی کنیم که مدام گریه می نماید. با ما همراه باشید.

هنگام آرامش اوضاع درمورد کنترل احساسات با کودک تان صحبت کنید

رُد توصیه می نماید که در تربیت احساسات کودک تان به جای طرح چنین گفت وگوهایی در گیرودار ماجراهای فردی از شخصیت های داستانی کتاب ها یا فیلم ها کمک بگیرید و به نوعی با تجربه خاص کودک تان پیوندشان بزنید. به گفته رُد، مواقعی را که این شخصیت ها موقعیتی چالشی را پشت سر گذاشتند یا بر شدت احساسات شان غلبه کردند، به کودک تان یادآور شوید.

به کودک تان گوشزد کنید که شدت احساساتش حالتی گذراست

بچه ها و حتی نوجوانان گاهی متوجه نیستند که شدت احساسات شان حالتی گذراست و مدت زیادی طول نخواهد کشید. اِلمور می گوید: یادآوری های مکرر درخصوص احساساتی که یک باره شدت می گیرند و سریعا هم فروکش می نمایند، مشکل را در لحظه حل نمی نماید، اما کودک به تدریج متوجه خواهد شد که اشک و آه هم می گذرد و ماندگار نیست.

الگوی صحیح روبروه سالم با فوران های احساسی باشید

بزرگ ترها می توانند در زمینه چگونگی کنترل فوران های احساسی مانند گریه کردن الگوی صحیح کودک شان باشند. وقتی کودک ِ خانواده گریه کردن مان را ببیند، یاد می گیرد که چگونه باید با اشک هایش روبرو شود.

نشانش بدهید که گریه کردن بخشی از طبیعت انسان است

اِلمور می گوید: چه بسیار بچه های که از بابت حرف های ندانسته بزرگ ترها، حرف هایی مثل پسر بزرگ که گریه نمی کنه یا زدن زیر گریه هیچ وقت کار درستی نیست، آسیب ها دیده اند. درعوض به کودک تان یاد بدهید که گریه کردن واکنشی طبیعی نسبت به درد، غم، ناامیدی، ترس، محرومیت، خشم و حتی گاهی احساس شادی و خوشی است.

کودک تان را با مهارت های مقابله ای آشنا کنید

ازجمله روش های کنترل احساسات در بچه ها عبارت اند از نفس عمیق، تکرار جملاتی مانند من می تونم، ایجاد وقفه در فعالیتِ در دست انجام و تقاضای کمک. اگر کودک تان نمی تواند جلوی گریه اش را در مدرسه بگیرد، از او بخواهید که هروقت احساس کرد اشکش درحال سرازیر شدن است، با اجازه معلمش چند لحظه سرش را روی میز بگذارد و تا 10 بشمرد. به این ترتیب می تواند جلوی گریه اش را بگیرد و بر احساساتش مسلط شود.

در پیداکردن راه چاره به کودک تان کمک کنید

اغلب اوقات مؤثرترین راهکاری که می تواند کودک تان را از گریه های بی موردِ غیرمنتظره دور نگه دارد، این است که کمکش کنید تا یاد بگیرد موقعیت هایی را که موجب این قبیل گریه ها می شوند، مدیریت کند. رُد می گوید: به جای تمرکز روی خودِ گریه کردن هایش، کودک تان را تشویق کنید که درمورد راهکارهای مقابله با هر موقعیتی که موجب گریه اش می شود، صحبت کند. از کودک تان بخواهید تا هر محرکی را که موجب گریه اش می شود، شناسایی کند و آن وقت باهم درمورد راهکارهای مقابله با هریک از این محرک ها مشورت کنید. نکته اصلی روش مذکور این است که بحث را طوری پیش ببرید که درنهایت خود کودک تان به راه چاره برسد. اینکه خود کودک راه چاره مناسب را پیدا کند، مؤثرتر از این است که راه چاره از سوی والدین به او تحمیل شود.

برای ساکت کردن گریه کودک تان به او باج ندهید

گاهی والدین و معلمان برای ساکت کردن گریه کودک به او باج می دهند، زیرا شاید روبروه با فوران احساسی کودک تحت تأثیر قرارشان می دهد و ناخودآگاه تصمیم می گیرند که به این طریق ساکتش نمایند. رُد می گوید: خیلی سخت است که سریعا در پی نجات برنیایید، اما هرچه بیشتر به گریه کودک بهای بی مورد بدهید، بیشتر به این کار تشویقش می کنید.

مثلا اگر می دانید که گریه کودک تان در 99 درصد موارد از روی استیصال درونی است، به معلمش متذکر شوید که کودک تان همیشه آماده گریه کردن است و از او بخواهید که به محض سرازیرشدن اشک هایش مداخله نکند. به این ترتیب کودک تان یاد می گیرد که احساساتش را با استفاده از مهارت های مقابله ای کنترل کند و از آن طرف معملش هم موجب طولانی شدن گریه اش نخواهد شد.

مکان امنی برای گریه درنظر بگیرید

حضور دیگران می تواند تقلای گریه کودک را شدیدتر و طولانی تر کند. به توصیه اِلمور، اگر کودک تان زیاد گریه می نماید، یک جای خلوت امن برایش درنظر بگیرید تا در آنجا بتواند احساساتش را تخلیه کند.

به "وقتی کودک مان خیلی گریه میکند چکار کنیم؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با وقتی کودک مان خیلی گریه میکند چکار کنیم؟

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید